Witold Skaczkiewicz (1950-2011)

034 – Siódma Księga Wędrowców

In Anielskie Wersety, Księga Wędrowców on 20 marca 2009 at 8:44

034 – Siódma Księga Wędrowców

Return from the Harvest William-Adolphe Bouguereau

Return from the Harvest William-Adolphe Bouguereau

Ulisses w przededniu nowej wędrówki

  1. Ulisses pogubił się całkowicie…
  2. Rozwód z Penelopą wytworzył w nim poczucie winy z którym nie umiał sobie poradzić.
  3. Chciał, pragnął, rozwiązać drążący go problem, który go po prostu zjadał; i problem został rozwiązany.
  4. Wiedział, że ta część jego życia to już historia, że stało się i nie może o tym stale myśleć, lecz czuł straszliwy żal.
  5. Jak mu się wydawało był wtedy związany z Penelopą mocniej niż kiedykolwiek wcześniej.
  6. Wiedział, że ona najwięcej straciła – nie tyle jego, ile siebie
  7. Została uderzona w to, co ceniła najbardziej.
  8. Nie wyobrażał sobie swojego życia bez Penolopy.
  9. Bez jej uśmiechu którym witała go zawsze gdy wracał do domu.
  10. Teraz dopiero jasno zobaczył co miał i co stracił.
  11. Dobrze wiedział, że takiej kobiety długo, a może nawet nigdy, nie znajdzie.
  12. Jak to zwykle bywa, swą miłość zrozumiał dopiero po jej stracie.
  13. Czuł pustkę i cierpiał samotnie.
  14. Wiedział, że sam jest sobie winny i szczerze, po chrześcijańsku wybaczył Udjaszowi, który gdy mieszkali razem każdej niedzieli był na Mszy.
  15. Wiedział, że Udjasz już jest czysty.
  16. Wiedział, że Udjasz zapewne już dostał rozgrzeszenie – w konfesjonale.

    Ulisses odgania od siebie pragnienie zemsty

  17. Ulisses rozumiał Udjasza, Penelopa była kobietą nietuzinkową i mogła Ujdasza zafascynować; ale mimo to, gdzieś tam w środku, nie mógł oczyścić się z jakiejś nieokreślonej chęci zemsty.
  18. Gdzieś tam w środku nie mógł pogodzić się z tą „męską zdradą” Udjasza.

    Ulisses zatraca się

  19. Upijał się, aby złagodzić powstałą pustkę.
  20. By załagodzić to wewnętrzne wycie, tą złość na siebie.
  21. Zatracał się i czynił to świadomie.
  22. Chciał oderwać siebie, od tego drugiego…
  23. Oderwać to złe licho, które pojawiało się zupełnie nieoczekiwanie.
  24. Pił, upadlał się, i staczał coraz niżej.
  25. Lecz i to nie przynosiło ukojenia.
  26. Wreszcie klina zaczął traktować klinem i walił panienki, jaka popadła…
  27. Beznamiętnie, bez sensu.
  28. Oprzytomniał nieco, gdy któregoś ranka obudził się w łóżku obok czegoś takiego, co trudno było nazwać kobietą.
  29. Spała, a na twarzy miała koszmarne resztki wczorajszego dnia, a może nawet wcześniejsze: jakieś tusze, szminki, pudry; a wszystko to rozmazane, pomieszane ze sobą.
  30. Nie mógł na to patrzeć i skrył twarz w dłoniach, a wtedy ona przebudziła się i powiedziała pijanym głosem że chce „siku”.
  31. – Gdzie będziesz lazła… – powiedział gorzko Ulisses
  32. – Szczyj pod siebie… – wydało mu się, że jest to odpowiedni żart do tej rozmazanej sytuacji.
  33. I wtedy ona, ten człowiek tak bardzo Boży, i wtedy ona bez zmiany wyrazu twarzy, bez najmniejszego ruchu, wypuściła całą zawartość swojego pęcherza do jego łóżka.
  34. – Spierdalaj! – ryknął Ulisses i wyrzucił z siebie całą wczorajszą zawartość żołądka.

    Seated Nude William-Adolphe Bouguereau

    Seated Nude William-Adolphe Bouguereau

_________

Copyright by Witold Skaczkiewicz © 2005-2009
All rights reserverd

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: