Henri de Lubac
Z żadnej miłości naturalnej nie przechodzi się wprost i bezpośrednio do miłości nadprzyrodzonej. Trzeba siebie stracić by się odnaleźć.
Henri de Lubac
066 – Księga Pomieszanych Języków – de Lubac
In Anielskie Wersety, Księga Pomieszanych Języków on 17 kwiecień 2009 at 22:41
…Miłość jest jak wiatr…nie widzisz jej lecz czujesz…a doceniasz ją ,jak stracisz..
A cóż różni miłość naturalną od nadprzyrodzonej, poza Obiektem? Uczucie jest uczuciem. Obiekt służy tylko temu, by z punktu wystrzeliła prosta w punkt kolejny..
Odpowiedz na ten problem, zapewne uzyskasz w kolejnym fragmencie!
Nie wiem, czy mogę, ale spróbuję pozwolić sobie na niewielką korektę: propozycję odpowiedzi.
Nie gniewaj się. Jestem cholernie autonomiczną jednostką – nawet mój własny mózg się ze mną nie zgadza czasami, więc jak mógłby przyklasnąć bezrefleksyjnie komuś?
Poza wszystkim.. uważam, że nic nie jest dla Twórcy większym komplementem niż kotrargumentacja Jego tez. Nic tak nie pcha świata do przodu, niż opór, któremu musi stawić czoła!
Możesz!
Pani Flanelki mózg się z nią nie zgadza. Niezłe!
Bywa! Czy to się nazywa INTUICJA?
Kazik?
To dla Ciebie takie odkrywcze?
Intuicja – wspomniana przez Witka – jest doskonałym przykładem, ale są też setki innych.. pierwszy z brzegu?
W jakim sensie mózg palacza zgadza się z jego rzekomo świadomymi poczynaniami na tle równie uświadomionych potencjalnych zagrożeń?