041 – Druga Księga Marii

041 – Druga Księga Marii

Ophelia Paul Steck

1. Delikatnie odsunął się, przykrył Marię i powoli, aby jej nie rozbudzić, wstał.
2. Z rozrzewnieniem spojrzał na skotłowane na podłodze ubranie przypominając sobie, że zawsze to tak jest, że nie ma czasu poskładać ubrań.
3. Maria spokojnie spała.
4. Za oknem błysnęły pierwsze promienie słonecznego dnia.
5. Dniało.
6. Jakże jesteś piękna, moja przyjaciółko… Jakże jesteś piękna – wyszeptał Ulisses z rozrzewnieniem
7. Czy i ty jesteś stworzona na obraz i podobieństwo Pana?…
8. Maria poruszyła się i wpatrzyła w niego rozespanymi oczami.
9. - Chodź! – powiedziała sennym szeptem
10. - Przytul mnie mocno…
11. I nie gadaj tyle…
12. Kochaj mnie…
13. I znowu leżał, trzymając ją w objęciach.
    

    Ulisses boi się że gdy otworzy oczy to wszystko okaże się snem

14. Nie wiedział, czy ma tylko ciało, czy również i duszę, ale było mu to zupełnie obojętne.
15. Był z nią, kochał, i chciał aby ta chwila stała się wiecznością.
16. Całował jej krucze włosy upajając się zapachem.
17. Słońce wpadające przez odsłonięte okno przyjemnie muskało ich splecione ciała gdy usłyszał jej szept: „Nie budźcie i nie płoszcie miłości dopóki sama nie zechce…”
18. Miał zamknięte oczy i bał się, że jeżeli je otworzy, wszystko okaże się snem.
19. A więc nie spała…
20. I ona też?…
21. Nie spałaś?… – zapytał.
22. No, nie mrucz.
23. Nie mrucz…
24. Kochaj! – usłyszał gdzieś z pod kołdry.
    

    Tristan and Yseult Jean Delville

_________

Copyright by Witold Skaczkiewicz © 2005-2009
All rights reserverd