038 – Pierwsza Księga Samotności – cz.3

038 – Pierwsza Księga Samotności – cz.3

Midsummer's Eve Edward Robert Hughes

Ulisses wychodzi ze świątyni

1. A ja, zgnojony z własnej woli…
2. Czy na pewno miałem wpływ na to wszystko?
3. Czy nie rządziła mną jakaś nie dająca się pokonać siła? – przebiło się Ulissesowi w zakamarku mózgu.
4. Czy On, taki cierpiący…
5. Czy On jest wspaniały?…
6. Rozejrzał się ponownie po świątyni.
7. Nadal nie było nikogo.
8. Podszedł jeszcze raz do krzyża i poklepał przyjacielsko ukrzyżowaną figurę po łydce.
9. - I na cholerę ci to było?…
10. Przecież ci twoi twierdzą, że śmierć jest najwspanialszą chwilą życia, że dopiero ona daje życie.
11. Czy na pewno sam taką wybrałeś?…
12. A swoją drogą to bardzo ciekawe dlaczegoś nie został po zmartwychwstaniu…
13. Dlaczego nie zostałeś?
14. Wtedy przecież mógłbyś pokazać, ile jest warta ta ziemska władza. – mruknął Ulisses, wzruszył ramionami i wyszedł.
    

    Ulisses nie czuje się oczyszczony

15. Nie czuł się oczyszczony.
16. Zastanawiał się, jak nazwać to co przed chwilą zrobił.
17. Czy nie naruszył jakiej świętości?
18. I nie chodziło mu o cudzą świętość.
19. Myślał o swojej świętości.
20. O tym, co jest dla niego święte, i czy on, w ogóle, ma jakieś świętości?
21. Nie rozumiał, dlaczego odczuwa jakiś nieokreślony niepokój.
22. Przecież ta figura nie należała do jego świata…
23. Czy napewno? – pomyślał
24. Czyżby wszystko co jest, było jednak święte?…
25. A ja wprowadzam zamęt do tego najwspanialszego ze światów?…
26. Dlaczego o tym myślę?…
27. Dlaczego to jest dla mnie problemem?
28. A jednak…
29. A może właśnie o to chodzi?
30. Może w ten sposób spełnił swoją rolę!”
31. Pieprzony wisielec…
32. Są tacy którzy twierdzą, że pokazywane na filmach drastyczne sceny maj zły wpływ na dzieci…
33. A ta kaźnia?
34. A to ukrzyżowanie? – przemknęło mu przez głowę.
    

    Ulisses znowu czuje upalność miasta

35. Znowu poczuł upalność ulicy.
36. Szedł przed siebie, co chwila wycierając wierzchem dłoni pot z czoła.
37. - Zrób coś z tym… – powiedział chyba zbyt głośno, bo ktoś tam odwrócił głowę i spojrzał uważnie na niego.
38. Ale ty zdaje się lubisz ciepło… – nie mógł oderwać się od natłoku myśli
39. …Te płonące stosy
40. … Ci kaci, z twoim na ustach imieniem
41. … Joanna D‘Arc
42. …Czarownice?
43. A to światełko, tam, w końcu kościoła…
44. Czy to ten oczyszczający płomień?
45. Kto bardziej cierpiał, czy ty, czy może oni?
46. Z krwią wrzącą w płomieniach, czując swąd swojego ścierwa…
47. Przecież tak ty, jak i oni byliście odmieńcami…
48. A ja? – zdumiał się słysząc swój własny głos.
    

    Ulisses zadaje pytania

49. Czy mnie też ukrzyżujecie, albo spalicie, albo skażecie na milczenie?
50. Zakażecie słuchać tego co chcę powiedzieć?
51. Czy wytoczycie mi tysiące procesów o to, że chcę się wreszcie wyrzygać?
52. Na waszą nienaruszalność?!
53. A czy ja mam prawo do swojej nienaruszalności?
54. Czy mogę to zapomnieć?
55. Wybaczyć?
56. Te tysiące istot ciętych mieczem krzyżowców.
57. Te tysiące matek pozbawionych dzieci które umierały na ich oczach?
58. Człowiek ma wolną wolę, powiesz…
59. Jesteś kurwa cwaniak!
60. Dużej klasy cwaniak!… – pomyślał
61. Bo ty przecież zbawiasz!… – powiedział do siebie.
62. Odwrócił się i spojrzał na wieże kościoła
63. Pójdziemy do nieba?… Powiadasz?!… – pomyślał i poszedł dalej.
64. Bez celu…
65. Przed siebie..
    

    The Guardian of Paradise Franz von Stuck

_________

Copyright by Witold Skaczkiewicz © 2005-2009
All rights reserverd